مارتین لینگز
(ابوبکر سراجالدین) که در سال 2005 در سن 96 سالگی درگذشت سالهای زیادی را به
عنوان کارمند بخش نسخ خطی موزه بریتانیا و کتابخانه بریتانیا مشغول به کار بود و
کتابهای بسیاری درباره تصوف و عرفان به رشته تحریر درآورد
مانند: صوفی قرن بیستم، صوفیسم چیست، کتاب یقین و بازگشتی به عرفان
و بیشتر شهرتش را مدیون زندگینامه منحصر به فردی است که از حضرت محمد نوشته است.
دکتر مارتین لینگز
(1909 -2005) در تمام طول زندگی شاگرد و مرید فریدهوف شوان(Frithjof
Schuon)
و پژوهشگر صوفیسم بود. لینگز سال 1909 در Burnage،
لانکاشایر و در خانوادهایی پروتستان به دنیا آمد و کودکیاش را به دلیل شغل پدر
در آمریکا گذراند. پس از بازگشت به کالج کلیفتون در بریستول رفت و سپس درکالج
مگدالن انگلیسی خواند و در دانشگاه آکسفورد مطالعاتش را ادامه داد. در آکسفورد
شاگرد سی.اس. لوییز بود که بعدها رابطه نزدیکی با یکدیگر برقرار کردند.
خود
او مهمترین اتفاق دوران اقامتش در آکسفورد را کشف نوشتههای فیلسوف فرانسوی رنه
گنون و فریدهوف شوان، متافیزیسین و متفکر سنتگرای آلمانی میداند. در 1938 لینگز
برای دیدار با شوان به باسل رفت و برای باقی عمر خود مرید و مروج عقاید او باقی
ماند. افتادن در مسیر روحی صحیح به اعتقاد او مهمترین حادثه زندگیاش بود و او
سراسر عمرش وقف عرفان و خدمت به خداوند کرد.
در 1939 لینگز به
قاهره، مصر رفت تا یکی از دوستانش را که دستیار فیلسوف سنت گرا، رنه گنون بود
ملاقات کند. کمی پس از رسیدن به قاهره دوستش فوت کرد و او شروع به مطالعه و
یادگیری زبان عربی نمود. در همین زمان بود که به اسلام گروید و شروع به مطالعه
صوفیسم و کتابهای رنه گنون در نقد تمدن مدرن کرد و این دیدگاه گنون که ادیان مختلف
جلوههای گوناگون حقیقت الهی هستند را پذیرفت. قاهره برای بیشتر از یک دهه محل
سکونت لینگز شد و او شروع به تدریس زبان انگلیسی در دانشگاه قاهره کرد و هر سال
نمایشی از شکسپیر را در همین شهر به روی صحنه میبرد. در سال 1944 با لزلی اسمالی
ازدواج کرد و با او به دهکدهای نزدیک اهرام نقل مکان کرد. علیرغم زندگی آرام و
راحت در مصر، مارتین لینگز پس از آشوبهای ضدانگلیسی سال 1952 مجبور به ترک این
کشور شد.
با بازگشت به
آمریکا تحصیلاتش را ادامه داد و مدرک دکتری خود را از دانشگاه SOAS
دریافت کرد. پایان نامه او در این دانشگاه درباره عارف الجزایری احمد العلاوی بود
که اساس یکی از بهترین کتابهای او قرار گرفت. پس از آن به عنوان سرپرست نسخ خطی
شرقی شروع به همکاری با موزه بریتانیا و بعدها کتابخانه بریتانیا کرد.
اين شخصيت معنوي
مسلمان در ارديبهشت سال 1384 (2005 ميلادي) درگذشت و انجمن حكمت و فلسفه ايران
بزرگداشتي براي ايشان برگزار كرد.
