|
| |||||||||
|
|
مترجم کتاب نیایش های پیامبر(ص): نیایشهای پیامبر مرا بیواسطه با این روح بزرگ مواجه میکند
کمال الدین غراب مترجم کتاب نیایش های پیامبر که به تازگی توسط انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد به بازار نشر راه یافته است در گفتگویی با دفتر ارتباطات واطلاع رسانی انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد اظهار داشت: ? قرآن اگرچه در قالب ذهنی پیامبر و با ویژگیهای روحی و فردی ایشان فرودآمده اما به هر صورت منتسب به خداست اما نیایشهای پیامبر مرا بیواسطه با این روح بزرگ مواجه میکند و از جهت اینکه اطمینان را برمیانگیزد که اینها جملات خود اویند مرا در برابر او مینشاند و دریچهای مطمئن و زیبا به سوی شناخت او باز میکند. ? وی افزود: ?ویژگی خاص نیایش این است که مانند شعر، باید عین کلام منتقل شود و نمیتوان تنها با بیان مضمون شعر آنرا نقل کرد چرا که دیگر به عنوان شعر شناخته نمی شود و نیایش های حضرت محمد(ص) از جهت اینکه رابطه مستقیمی را با خود پیامبر ایجاد میکند حالات شخصی ایشان را بهتر مینمایاند.? غراب با ذکر اینکه آبشخور تمام نیایش های ائمه از تربیت اسلامی محمد(ص) است و شباهتها و رگه هایی از خاتم پیامبران در نیایش های این بزرگواران دیده می شود گفت: ?پیامبر در جنگ احزاب نیایشی با این مضمون بیان کرده بود: ستايش، همه آن خدايي را كه چون فرايش خواندمپاسخم گفتاگرچه هرگاه كه او مرا خواند، كندي ورزيدم.ستايش، همه آن خدايي را كه چون از او درخواست كردمبخششم كرداگر چه آن گاه که او از من وامی خواست، تنگ چشمی نمودم. ... که این نیایش را با نام ابوحمزه ثمالی امام زین العابدین در میان دعاهای خود استفاده کرده است و اصل نیایش همین است و باقی را امام زین العابدین به عنوان مقدمه و ماخره آورده است. او با مقایسه دعاهای حضرت محمد(ص) با سایر موارد مشابه افزود: ?پیامبران نور واحد هستند و ما حق نداریم بینشان رتبه بندی کنیم و همه از آبشخور یکسانی سیراب شده اند، اما اگر بخواهیم نیایش های پیامبر اسلام را با نیایشهای سایر پیامبران تیره ابراهیمی در کتابهای مقدس آمده مقایسه کنیم، باید گفت که نیایش های محمد(ص) بسیار متفاوتند. البته هرگونه مقایسه از جانب ما ممکن است جانبدارانه به نظر برسد و قضاوت را باید بر عهده خوانندگان واگذار کرد. ضمن اینکه کلام تمام معلمان اخلاق بشر از مسیح تا لئوتسه، میراث ارزشمندی برای تمام انسان هاست و هر یک به اندازه ظرف وجود خود از دریای حقیقت بهره ای جسته است. طبیعی است که برای من به عنوان یک مسلمان که ارادت خاصی به پیامبر اکرم احساس می کند، نیایش های پیامبر خیلی دلنشین تر و عمیق تر از سایرین است. نویسنده کتابهای ?دوران نوجوانی و جوانی پیشوایان دین? و ?از آغاز تا هجرت? اظهار داشت: من سالهاست که به دنبال ترسیم دقیق تر سیمای محمد(ص) هستم و اینرا در نیایش های ایشان یافتم و در آینجا بود که با محمد دیگری روبرو شدم. در این نیایش ها در واقع با بعد دیگری از شخصیت پیامبر مواجه شدم و شاید این کتاب بتواند نگاه ما را به پیغمبر تغییر دهد. نگاهی که ما داریم از صافی اذهان مختلفی گذشته و شناخت بی واسطه ای نیست ولی این نیایش ها به دلیل اینکه از رنگ و بینش دیگران مصون مانده ما را به شخصیت محمد نزدیک تر می کند. او در بیان تفاوتهای نیایش های پیامبر با سایر دعاها گفت: ?عمده نیایش های ما بیان ضعفها و ناتوانیها و درخواستهایی است که در ارتباط با نیازهای دنیوی از خدا داریم. اما پیامبر اشاره به نکاتی دارد که بعضا به ذهن ما نمی رسد و من ندیدم که در نیایشهای دیگران چنین محتوایی نیز مطرح شود.? کمال الدین غراب معتقد است: ?نیایشهای پیامبر را می توان به چهار دسته تقسیم کرد: نیایشهایی که صبغه و رنگ اجتماعی دارد،نیایشهایی با محتوای فلسفی، عرفانی و دست آخر اخلاقی، ولی در عین حال در همین تقسیم بندیها ظرایف و لطائفی را بیان می کند که آنها را نسبت به سایر دعاها ممتاز می کند، به عنوان نمونه میتوان از دو دعای جوشن کبیر و شکوهمندانه یاد کرد، در دعای جوشن کبیر جلوه رحمانیت فعل خداوندی نسبت به بشر ترسیم می شود و نیایشی که در این کتاب شکوهمندانه نامیده شده است یک نوع نیایش عرفانی است که تجلی سیمای خداوند را در اکناف واطراف کائنات بیان می دارد و در این میان بحث رحمت و بخشندگی مطرح نیست و جلوه گری ذات خداوند را در پدیده های جهان به تصویر می کشد.? او همچنین از چند دعای برجسته دیگر یاد کرد و گفت: ?حضرت محمد در دعایی به تمام زندگی انسان و طول دوران حیاتش پرتوی می اندازد و در یک جمله کوتاه چگونگی زندگی و مرگ و آخرت شایسته را از خداوند می خواهد: بار خدايا ! از تو زندگانياي پاك ميخواهم مرگي آرام و بازگشتي، بيخواري و رسوايي
جز آن دسته از نیایش ها که به باورهای دینی ما
برمیگردد باقی روان شناسی عمیقی از انسان ارائه می دهد که نشان دهنده شناخت عمیق
محمد(ص) از روح و روان آدمی است به عنوان نمونه در جایی که میفرماید:
بارخدايا !
| ||||||||
