انتشارات جهاددانشگاهی مشهد

از اوایل قرن بیستم، و به دنبال افزایش جهانی جمعیت، شکل‏گیری سامانه‏ای از کشاورزی، که امروز کشاورزی رایج خوانده می‏شود، نگرانی‏های گوناگونی را نسبت به پیامدهای این سامانه بر انگیخت. این دغدغه‏ها در میانه‏های سدۀ گذشته و با کاربرد بیش از حد نهاده‏های برون مزرعه‏ای، به ویژه کودها و آفت‏کش‏های شیمیایی مصنوعی، افزایش یافت و تلاش‏ها برای یافتن رهیافت‏های جایگزین شدت گرفت که در نهایت به پیدایش مفهوم کشاورزی پایدار منجر شد. کشاورزی پایدار که ریشه در سامانه‏های کشاورزی سنتی و کم‏نهاده و پای بر شانۀ فناوری‏ها و عملیات نوین بوم‏سازگار دارد، به دنبال تولید عملکرد مطلوب و در عین حال، حفظ ساختار محیط و کمینه‏سازی پیامدهای منفی فعالیت‏های کشاورزی است.
کشاورزی ارگانیک (زیستی)، یکی از شاخه‏های اصلی کشاورزی پایدار است و طی دو دهه‏ی اخیر با اقبال بسیاری در نقاط مختلف جهان روبرو شده است که دلیل اصلی آن را می‏توان نگرانی‏های عمومی نسبت به سلامت و ایمنی غذایی و سلامت زیست‏محیطی دانست.
در چند سال گذشته، بحث کشاورزی پایدار به طور عام و کشاورزی ارگانیک به طور ویژه مورد توجه ابتدا محافل دانشگاهی و سپس مجامع سیاست‏گذاری و تصمیم‏گیری کشاورزی ایران قرار گرفته است. دو پرسش‏ مهم در این رابطه وجود دارد: چرایی پرداختن به کشاورزی ارگانیک در ایران و چگونگی گذار به این سامانۀ کشاورزی. کتاب حاضر با عنایت به ضرورت طرح جدی‏تر مسالۀ کشاورزی زیستی و پاسخ دادن به این دو پرسش و ارائۀ تصویری روشن و واقع‏گرایانه، با پرهیز از نگاه جانب‏دارانه یا نفی‏کننده، از کشاورزی زیستی تهیه شده است.

فهرست مطالب
1. كشاورزي ارگانيك: تعاريف، پيشينه و اهداف
2. گذار به كشاورزي ارگانيك
3. استانداردهاي كشاورزي ارگانيك
4. وضعيت جهاني كشاورزي ارگانيك
5. نگرش مصرف‌كنندگان به محصولات ارگانيك
6. چشم‌انداز كشاورزي ارگانيك در ايران
پيوست1: واژه‌نامه كشاورزي ارگانيك
پيوست2: برخي تارنماهاي مربوط به كشاورزي ارگانيك
پيوست3: پيشگامان كشاورزي ارگانيك
پيوست4: نمونه‌هايي از برچسب كشاورزي ارگانيك در مناطق مختلف جهان
منابع

بازگشت