|
| ||||||||
|
|
|
وهابزاده در نشست قلم سبز: در زمينه بهبود محيط زيست، نقطه آغاز بالا بردن سطح آموزش و آگاهي است. كسي كه آموزش نديده و آگاهي ندارد، حساسيت ندارد و كسي كه حساس نباشد نميتواند دست به عمل بزند. | ||||||
|
|
آقاي عبدالحسين وهابزاده به عنوان يكي از چهرههاي تأثيرگذار محيط زيست ايران كه بيشترين آثار مكتوب را در اين زمينه ارائه كرده است و دو كتاب ايشان در سالهاي 75 و 86 به عنوان كتاب سال انتخاب شد و جايزه مهرگان سال 1385 را از آن خود نموده است در مراسمی که با عنوان قلم سبز در جهاد دانشگاهی مشهد برگزار شد درباره "آموزشهاي عمومي محيط زيست" سخنراني كرد. او علاقهاي كه جهاد دانشگاهی مشهد به آموزش محيط زيست نشان ميدهد بسيار دلگرم كننده است. كتابهاي جهاد دانشگاهي مشهد، از كتابهاي سازمانهايي كه نام محيط زيست را يدك ميكشند اگر بيشتر نباشد كمتر نيست. صحبت از محيط زيست بدون ذكر مصيبت زيست محيطي غيرممكن است. اگر انسان بخواهد به طور پايدار روي كره زمين زندگي كند به يك و نصفي كره زمين نياز دارد. ما در سال 1970 از مرز يك كره گذشتيم. لئوپولد در كتابي كه 70 سال پيش منتشر شده است ميگويد: آگاهي داشتن از مسائل محيط زيست و بومشناسي كيفري دارد و آن كيفر اين است كه ما بايد در جهاني آكنده از زخم زندگي كنيم. اگر او امروز بعد از 70 سال سر از گور درميآورد ميديد كه وضعيت بس فاجعهبارتر از آن است كه او فكرش را ميكرد. در عرصه ملي هم در همه جا وضع نااميدكننده است، دولت ما در عمل، محيط زيست را مانع توسعه ميداند، عامه مردم اطلاعات بسيار اندكي از محيط زيست و خطراتي كه آنرا تهديد ميكند، آلاينده هايي كه با آب و غذا به آنها ميرسد، دارند. دانشگاهها در اين زمينه بسيار لَختند، در همين دانشگاه كه افتخار حضور درآنرا داريد، همه جا شعار دانشگاه سبز را ميبينيد ولي اندك شاهدي كه در اينجا يك ملاحظه زيست محيطي وجود داشته باشد نميبينيد. يعني كف مسيلها با بتن و سنگ پوشيده شده كه مبادا قطرهاي آب به زمين برسد، درختاني كه انتخاب شده هيچكدام گونه هاي مناسب اين منطقه نيستند، در سرزميني كه آب هم ارز خون است، آنقدر در تابستان به آنها آب داده ميشود كه پاي همه شان جلبك بسته است و شايد تنها نمونه سبزبودنش همين باشد. دانشجويانمان اگر بيتفاوت نباشند و علاقمند به فعاليتي اجتماعي باشند، هرنوع فعاليت اجتماعي غير از سياست را سخيف و كم ارزش تلقي ميكنند و به هر صورت از دانشگاهمان هم اميدي ديده نمي شود. براي انجام هر كاري در زمينه بهبود محيط زيست چه قانوني باشد چه اقتصادي، چه سياسي يا فرهنگي، نقطه آغاز بالا بردن سطح آموزش و آگاهي است. مساله ي افزايش آگاهي بسيار مهم است چرا كه كسي كه آموزش نديده و آگاهي ندارد، حساسيت ندارد و كسي كه حساس نباشد نميتواند دست به عمل بزند. بنابراين خواهش من اين است كه هر كس در هر عرصه هايي كه ميتواند به امر افزايش آگاهي كمك كند، كمترين كار نوشتن كتاب و مقاله است، ولي بسياري اقدامات ديگر هست كه در عرصه همين محدوده دانشگاه ميشود عمل كرد، ميشود سر كلاس با دانشجويان صحبت كرد، آنها را برانگيخت كه فعاليت زيستمحيطي را هم يك فعاليت اجتماعي بدانند و در آن جهت متشكل شوند. ميشود از خود اين دانشگاه شروع كرد و آن را تبديل به الگويي براي اقدامات زيست محيطي نمود. وهابزاده ضمن عذرخواهي از زبان تلخي كه درباره محيط زيست به كار ميبرد گفت: حقيقت اين است كه جايي براي خوشبيني وجود ندارد مگر اينكه ما تغييري در الگوي رفتارمان بدهيم و آموزش از اين بابت هم بسيار مهم است. آگاهيهاي ذاتي هرگز فراموش نميشوند(ما هرگز ترسمان از مار يا ارتفاع را فراموش نميكنيم) اما خطرات زيست محيطي را بايد به ما آموزش بدهند، و اشكال آموزشهاي زيست محيطي اين است كه فراموش ميشوند و بايد دائم تكرار شوند. مثلا اگر ده درصد به جمعيت اضافه ميشود، براي آنكه ميزان آموزش عقب نماند حداقل بايد ده درصد به آموزش خود بيفزاييم و حتي بيشتر. يكي از عرصه هايي كه ميتواند بسيار موثر باشد و جهاد دانشگاهي در اين زمينه پيشتر حركتي را آغاز كرده كه ميتواند گستردهتر هم باشد، كمك كردن به تشكلهاي زيست محيطي است كه چه در سطح دانشگاه و چه در بيرون آن ميتوانند شكل بگيرند و دانشگاه ميتواند به آنها پناه بدهد. يكي از مشكلات NGOها اين است كه از ابتداي تاسيس بايد براي به دست آوردن مجوز و بعد به دست آوردن جا، كفش آهنين به پا كنند. در حالي كه در اين دانشگاه براي تشكيل جلساتشان دريايي از جا هست، بنابراين در اين زمينه ميشود كاري برايشان انجام داد.
خبرهای مرتبط: - متن سخنرانی دکتر شمسیان، ریاست جهاد دانشگاهی مشهد در نشست قلم سبز - متن سخنرانی قاسمیان مدیر انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد در نشست قلم سبز - متن سخنرانی دکتر خواجه حسینی در نشست قلم سبز - رونمایی از کتاب زراعت نوین توسط دکتر کوچکی در نشست قلم سبز
| |||||||
|
| ||||||||
